เลวาตอง 150 มก.

แต่ละโบลัสขนาด 150 มก. ประกอบด้วย Levamisole USP 150 มก.
แต่ละโบลัสขนาด 600 มก. ประกอบด้วย Levamisole USP 600 มก.
แต่ละโบลัส 1 กรัมประกอบด้วย Levamisole USP 1,000 มก.

เลวามิโซลเป็นยาอิมิดาโซไทอาโซลที่ออกฤทธิ์โดยขัดขวางการส่งสัญญาณประสาทของปรสิต ทำให้เกิดภาวะกล้ามเนื้อเป็นอัมพาต เลวามิโซลกระตุ้นปมประสาทพาราซิมพาเทติกและซิมพาเทติกในพยาธิที่ไวต่อยา ในระดับที่สูงขึ้น เลวามิโซลจะรบกวนการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรตของไส้เดือนฝอยโดยการยับยั้งการรีดักชันฟูมาเรตและการเกิดออกซิเดชันของซักซิเนต ผลกระทบโดยรวมคือทำให้พยาธิเป็นอัมพาต ซึ่งจะถูกขับออกทั้งเป็น ผลของเลวามิโซลถือว่าออกฤทธิ์คล้ายนิโคติน

เลวามิโซลจะถูกดูดซึมจากลำไส้หลังจากรับประทานยา และผ่านผิวหนังหลังจากทาลงบนผิวหนัง แม้ว่าชีวปริมาณออกฤทธิ์จะแตกต่างกันไป มีรายงานว่าเลวามิโซลกระจายตัวอยู่ทั่วร่างกาย เลวามิโซลส่วนใหญ่จะถูกเผาผลาญ โดยมีน้อยกว่า 6% ที่ถูกขับออกทางปัสสาวะโดยไม่เปลี่ยนแปลง ครึ่งชีวิตของการกำจัดยาในพลาสมาถูกกำหนดสำหรับสัตว์หลายชนิดที่ใช้ในการรักษา ได้แก่ วัว 4-6 ชั่วโมง สุนัข 1.8-4 ชั่วโมง และสุกร 3.5-6.8 ชั่วโมง เมตาบอไลต์จะถูกขับออกทั้งในปัสสาวะ (ส่วนใหญ่) และอุจจาระ

เลวามิโซล (Levamisole) ใช้สำหรับรักษาไส้เดือนฝอยหลายชนิดในโค แกะและแพะ สุกร และสัตว์ปีก เลวามิโซลมีฤทธิ์ค่อนข้างดีต่อไส้เดือนฝอยในกระเพาะ ไส้เดือนฝอยในลำไส้เล็ก (ไม่เหมาะกับไส้เดือนฝอย Strongyloides spp.) ไส้เดือนฝอยในลำไส้ใหญ่ (ไม่ใช่ไส้เดือนฝอย Trichuris spp.) และพยาธิปอด ไส้เดือนฝอยชนิดที่โตเต็มวัยแล้วมักถูกปกคลุมด้วยเลวามิโซล ได้แก่ Haemonchus spp., Trichostrongylus spp., Osteragia spp., Cooperia spp., Nematodirus spp., Bunostomum spp., Oesophagostomum spp., Chabertia spp. และ Dictyocaulus vivapurus เลวามิโซลมีประสิทธิภาพน้อยกว่าต่อปรสิตที่ยังไม่โตเต็มวัย และโดยทั่วไปจะไม่ได้ผลในโค (แต่ไม่ใช่แกะ) ต่อตัวอ่อนที่ถูกจับ
ในสุกร Levamisole มีข้อบ่งใช้ในการรักษา Ascaris suum, Oesophagostomum spp., Strongyloides, Stephanurus และ Metastrongylus
Levamisole ถูกนำมาใช้ในสุนัขเป็นสารกำจัดไมโครฟิลาไรซ์เพื่อรักษาการติดเชื้อ Dirofilaria immitis

เลวามิโซลมีข้อห้ามใช้ในสัตว์ที่กำลังให้นม ควรใช้ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่งในสัตว์ที่อ่อนแออย่างรุนแรง หรือมีภาวะไตหรือตับบกพร่องอย่างมีนัยสำคัญ ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง หรือควรเลื่อนการใช้ออกไปในโคที่เครียดเนื่องจากการฉีดวัคซีน การตัดเขา หรือการตอน
ยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับความปลอดภัยของยานี้ในสัตว์ที่ตั้งครรภ์ แม้ว่าเลวามิโซลจะถือว่าค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการใช้สัตว์ขนาดใหญ่ที่ตั้งครรภ์ แต่ควรใช้เฉพาะเมื่อประโยชน์ที่ได้รับมีมากกว่าความเสี่ยงเท่านั้น

ผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นในโค ได้แก่ อาการน้ำลายฟูมปากหรือน้ำลายไหลมากเกินปกติ ตื่นเต้นหรือตัวสั่น เลียริมฝีปาก และส่ายหัว โดยทั่วไปอาการเหล่านี้จะสังเกตได้เมื่อใช้ยาในขนาดสูงกว่าที่แนะนำ หรือหากใช้ยาเลวามิโซลร่วมกับยาออร์กาโนฟอสเฟต อาการมักจะหายไปภายใน 2 ชั่วโมง เมื่อฉีดเข้าโค อาจเกิดอาการบวมบริเวณที่ฉีด ซึ่งมักจะหายไปภายใน 7-14 วัน แต่อาจไม่พึงประสงค์ในสัตว์ที่ใกล้จะถึงขั้นถูกฆ่า
ในแกะ เลวามิโซลอาจทำให้เกิดอาการตื่นเต้นชั่วคราวในสัตว์บางชนิดหลังจากรับประทานยา ในแพะ เลวามิโซลอาจทำให้เกิดอาการซึมเศร้า ความรู้สึกไวเกิน และน้ำลายไหล
ในสุกร เลวามิโซลอาจทำให้เกิดน้ำลายไหลหรือปากมีฟอง สุกรที่ติดเชื้อพยาธิปอดอาจมีอาการไอหรืออาเจียน
ผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นในสุนัข ได้แก่ อาการผิดปกติของระบบทางเดินอาหาร (โดยปกติคือ อาเจียน ท้องเสีย) พิษต่อระบบประสาท (หายใจหอบ สั่น กระสับกระส่าย หรือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมอื่นๆ) ภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำ หายใจลำบาก อาการบวมน้ำในปอด ผื่นผิวหนังที่เกิดจากภูมิคุ้มกัน (อาการบวมน้ำ ผิวหนังแดงหลายรูปแบบ ผิวหนังลอกเป็นแผ่นเนื่องจากสารพิษ) และอาการซึม
ผลข้างเคียงที่พบในแมว ได้แก่ น้ำลายไหลมาก ตื่นเต้น ขยายรูม่านตา และอาเจียน

สำหรับการบริหารช่องปาก
ขนาดยาโดยทั่วไปคือ Levamisole 5-7.5 มก. ต่อน้ำหนักตัว 1 กก.
สำหรับรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นเกี่ยวกับโบลัสแต่ละชนิด โปรดดูตารางด้านล่าง

วัว (เนื้อและเครื่องใน) : 5 วัน
แกะ (เนื้อและเครื่องใน): 5 วัน
ห้ามใช้ในสัตว์ที่ผลิตนมเพื่อการบริโภคของมนุษย์

อุณหภูมิการจัดเก็บสูงสุดที่แนะนำคือ 30℃-
เก็บให้พ้นมือเด็ก